در این پژوهش تاثیر دما بر ریزساختار و لایه واکنشی در فصل مشترک لایه میانی Ti و فلز پایه مربوط به اتصال نفوذی آلیاژ زیرکونیوم 702 به فولاد کم آلیاژ A516 بررسی شد. اتصال با استفاده از تکنیک اتصال نفوذی پلاسمای جرقه زن در دماهای 900، 950 و 1000 درجه سانتی گراد و مدت زمان 30 دقیقه انجام گردید. به منظور بررسی ریزساختار فصل مشترک اتصال از میکروسکوپ نوری و الکترونی روبشی گسیل میدانی (FESEM) مجهز به آنالیز EDS استفاده شد. بررسی های میکروسکوپی نشان داد که در همه دماها با وجود نفوذ متقابل اتم ها و تشکیل لایه واکنشی مناسب بین لایه میانی تیتانیوم و فلزپایه زیرکونیوم، هیچ گونه فاز بین فلزی، ترک، حفره و ناپیوستگی در فصل مشترک آن ها تشکیل نگردیده است. در فصل مشترک اتصال سه فاز محلول جامد (a+b)(Zr, Ti) وb(Ti, Zr) وa(Ti, Zr) شناسایی شدند. مشخص گردید که با افزایش دمای اتصال، فازها و ترکیبات جدید در فصل مشترک تشکیل نگردیده ولی ضخامت لایه واکنشی افزایش یافته است. اندازه گیری ضخامت لایه واکنشی نشان داد که بیشترین میزان نفوذ معادل 84 میکرون در دمای oC1000 و کمترین میزان نفوذ معادل 64 میکرون در دمای oC900 صورت گرفته است.

در این پژوهش اتصال نفوذی سرامیک زیرکونیای پایدار شده با ایتریم اکسید به سوپرآلیاژ نایمونیک 105 با استفاده از لایه میانی چندتایی Ti/Nb/Ni انجام شد. اتصال با استفاده از روش جرقه پلاسمایی در اتمسفر خلاء و در دماها و زمان­های مختلف انجام گردید. به منظور بررسی ریزساختار در شرایط مختلف از میکروسکوپ نوری، SEM و FESEM مجهز به EDS استفاده شد. نتایج نشان­داد که ناحیه بحرانی اتصال، فصل مشترک Ti/3YSZ بوده و در تمامی شرایط اتصال در فصل مشترک­های Ti/Nb، Nb/Ni و Ni/NI 105 برقرار شده است. مشاهدات ریزساختاری نشان داد که در تمامی شرایط دمایی و زمانی اتصال، در فصل مشترک Ti/3YSZ دو ناحیه مجزا شامل Ti3O و (Zr, Ti)2O (به دلیل اختلاف در عمق نفوذ عناصر Ti، Zr و O) تشکیل گردیده و با افزایش دما و زمان اتصال ضخامت این نواحی افزایش یافته است. بررسی­های ریزساختاری مشخص نمود که اتصال در شرایط دمایoC 900 و زمان 30 دقیقه فاقد هرگونه ترک و ناپیوستگی بوده و در اثر نفوذ خوب اتم ها، لایه واکنش مناسبی تشکیل شد. نتایج ریزسختی­سنجی و آنالیزهای EDS ضعیف بودن لایه ­واکنشی Ti3O را نشان داد.

در این تحقیق برای اتصال فولاد زنگ نزن 304 از روش فاز مایع گذرا، با لایه واسط پایه نیکل به ضخامت 50mm و دمای؛ 1100oC استفاده شده است. اتصال در اتمسفرهای مختلف کوره، گاز آرگون، و خلا، در مدت زمان های مختلف (از 30 تا 180 دقیقه) انجام شد. اتصالات ایجاد شده به مدت 120 دقیقه در دمای؛ 1150oC همگن سازی شدند. ریزساختار محل اتصال با میکروسکوپ نوری بررسی و استحکام برشی اتصالات اندازه گیری شدند. نتایج بررسی های ریزساختاری حاکی از وجود حفره ها و تخلخل ها در محل اتصال اتصالات ایجاد شده در اتمسفر کوره و گاز آرگون است. این تخلخل ها و حفره ها در اثر اکسید شدن لایه واسط و فصل مشترک اتصال - فلز پایه به هنگام عملیات اتصال تشکیل می شوند در اتصالات ایجاد شده در خلا این حفره ها و تخلخل ها مشاهده نشد. نتایج آزمایشات مکانیکی نشان می دهد که اتصال ایجاد شده در خلا و به مدت 180 دقیقه بهترین استحکام برشی را ارایه می کند که خیلی نزدیک به استحکام برشی فلز پایه است.

اتصال دهی نفوذی دو آلیاژ غیر همجنس 5083 Al و 31 Mg AZدر دماهای 420، 430، 440 و ℃ 450 در مدت زمان اتصال دهی 60 دقیقه انجام شد. جهت بررسی مشخصه های ریز ساختاری در ناحیه اتصال، از میکروسکوپی الکترونی روبشی (SEM)، طیف سنجی تفکیک انرژی (EDS) و پراش پرتو – X (XRD) استفاده گردید. نتایج نشان داد که ایجاد اتصال را می توان به نفوذ حالت – جامد Mg و Al به داخل آلیاژهای 5083 Al و 31MgAZ و به دنبال آن، تشکیل یوتکتیک و ذوب قانونمند در امتداد فصل مشترک مربوط دانست. در دمای اتصال دهی ℃ 430، درشت شدن دانه القا شده به وسیله نفوذ، در فصل مشترک مشاهده گردید. با افزایش دمای اتصال دهی، نفوذ پذیری اتمی افزایش یافته و همین امر، ایجاد اتصال شیمیایی را تسهیل و تسریع می نماید. در دمای اتصال دهی ℃ 440، در مرکز جوش، ناحیه ای با شکل غیر عادی مشاهده گردید که ریز ساختار آن متفاوت از دو ماده پایه می باشد. این ناحیه دارای شکل غیرعادی، حاوی حجم زیادی ترکیب بین فلزی Al12Mg17 بوده و سختی به مراتب بالاتری را در مرکز جوش از خود نشان داد. تحقیق حاضر نشان می دهد، ذوب قانونمند باعث ایجاد ترکیب بین فلزی Al12Mg17 در مرکز جوش گشته است.

در این بررسی اتصال نفوذی فولاد- تنگستن با استفاده از لایه میانی تیتانیومی خالص انجام شد. نمونه ها در فیکسچر مناسب تحت فشار 5MPa درون کوره با اتمسفر آرگون در دما ها و زمان های مختلف قرار گرفتند. تصاویر میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) نمونه ها نشان دهنده تشکیل ناحیه نفوذی قابل تشخیص در فصل مشترک تنگستن- تیتانیوم و نفوذ بسیار کم تیتانیوم در فولاد است. همچنین با افزایش زمان و دمای فرایند، طول ناحیه نفوذی افزایش یافته است. نتایج آزمون طیف سنجی تفکیک انرژی پرتو ی ایکس (EDS) نیز نفوذ تیتانیوم در تنگستن و نفوذ بسیار ناچیز تیتانیوم در فولاد را تایید کرد. نتایج حاصل از پراش پرتو ایکس نمونه ها بیان گر حضور فاز های Ti-a، Ti-b و ترکیبات بین فلزی FeTi و Fe2Ti در نمونه ها است. نتایج حاصل از ریز سختی سنجی نمونه ها نشان می دهد که بیش ترین سختی مربوط به نمونه 1000T1H و در فصل مشترک تیتانیوم- فولاد بوده که علت آن حضور ترکیبات بین فلزی (FeTi و Fe2Ti) است. با توجه به نتایج آزمون استحکام برشی، نمونه 950T1H دارای بیش ترین استحکام برشی بوده و با افزایش زمان و دمای اتصال، این میزان به دلیل افزایش ترکیبات بین فلزی کاهش یافته است. با توجه به نتایج به دست آمده از آزمون ها، دمای 900 و زمان 1 ساعت دما و زمان بهینه برای جوشکاری نفوذی فولاد- تنگستن است.

زمینه و هدف: سرطان پروستات سومین علت مرگ و شایع ترین علت سرطان در مردان مسن است. با توجه به توانایی تشخیصی پایین روش های غربالگری در تشخیص و لوکالیزه کردن تومور، روش های تصویربرداری از جمله Diffusion Weighted Imaging (MRI) و Magnetic Resonance Imaging (DWI) در سال های اخیر مورد توجه و استقبال قرار گرفته است. در این تحقیق، ارزش استفاده از DWI برای تشخیص سرطان های پروستات بررسی گردید.روش بررسی: این مطالعه در سال 1390 در بخش رادیولوژی بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) در قالب مطالعه مقطعی انجام شد. نمونه مورد پژوهش بیماران مشکوک به سرطان پروستات بر اساس افزایش Prostate-Specific Antigen (PSA) سرم یا معاینه غیرطبیعی رکتال بودند که برای انجام بیوپسی پروستات ارجاع شدند. نتایج به دست آمده در تصویربرداری DWI با نتایج بیوپسی بیماران مقایسه شد.یافته ها: تعداد 85 بیمار وارد مطالعه شدند. حساسیت DWI در تصاویر MRI برای تشخیص سرطان پروستات 100%، ویژگی 97.1%، ارزش اخباری مثبت 89.5% و ارزش اخباری منفی 100% بود. این یافته ها نشان داد چنان چه DWI سرطان پروستات را منفی گزارش نماید با اطمینان بسیار بالایی می توان به نتیجه آن اعتماد کرد، ولی در صورت مثبت بودن گزارش، اگرچه اطمینان 100% نیست اما میزان آن باز هم بالا بوده و بیش از 90% می باشد.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهند که استفاده از DWI در تصاویر MRI دقت بالایی در تشخیص افراد غیرمبتلا و هم چنین دقت قابل قبولی در تشخیص بیماران مبتلا به سرطان پروستات در مقایسه با سایر روش ها دارد.

زمینه و هدف: مولتیپل اسکلروزیس بیماری مزمنی است که اغلب در بالغین جوان آغاز شده و از نظر پاتولوژی به صورت مناطق متعدد التهابی در ماده سفید دستگاه عصبی مرکزی، از بین رفتن میلین و ایجاد اسکار گلیال مشخص میشود. تصویر برداری به روش تشدید مغناطیسی (MRI) ارزشمند ترین اقدام تشخیصی پارا کلینیکی است. تکنیک جدیدی از این روش تصویر برداری بر پایه انتشار مولکولی ابداع شده است (DW- MRI) که اغلب ضایعات حاد و فعال را مشخص می سازد. با تشخیص و درمان زود رس بیماری، کاهش سرعت پیشرفت بیماری و جلوگیری از ایجاد ضایعات ماندگار امکان پذیر می باشد. هدف از این مطا لعه مقایسه نتایج حاصل از MRI متداول (Conventional) و DW-MRI در بررسی پلاک های مغزی بیماران دچار مولتیپل اسکلروزیس است.روش بررسی: در طی یک مطالعه توصیفی- تحلیلی آینده نگر، 30 بیمار با تشخیص مولتیپل اسکلروزیس قطعی از نظر بالینی و 30 فرد سالم (به عنوان گروه شاهد) در طی مدت 12 ماه بررسی شدند. هر دو گروه تحت بررسی با MRI متداول و DW-MRI قرار گرفتند. تعداد کل، شکل، محل و اندازه پلاک های داخل مغزی مولتیپل اسکلروزیس در دو روش تصویر برداری مقایسه گردید. حساسیت و ویژگی هر دو روش تصویر برداری در کشف ضایعات داخل مغزی مولتیپل اسکلروزیس تعیین گردید.یافته ها: 30 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس، با میانگین سنی 32.76±8.79 سال و 30 فرد سالم با میانگین سنی 32.75±9.23 سال بررسی شدند. تعداد پلاک های مغزی در روش متداول به طور معنی داری بیشتر از روش DW-MRI بود(P<0.05) . در روش MRI متداول، تعداد پلاکهای بیضی شکل بیشتر بوده و پلاک های بیشتری در مناطق د ور بطنی، مرکز نیمه بیضی (Centrum semiovale) و کورپوس کالوزوم توسط MRI متد اول دیده شد. حداقل اندازه پلاک در روش MRI متداول کمتر از DW-MRI بود. حساسیت هر دو روش 100%  بود. ویژگی روش متد اول و روش DW-MRI به ترتیب 86.6% و 96.6% بود.نتیجه گیری: در این مطالعه حساسیت هر دو روش تصویر برداری در کشف ضایعات داخل مغزی مولتیپل اسکلروزیس یکسان بود ولی ویژگی DW-MRI در کشف این ضایعات بیشتر از MRI متداول بود. در بعضی موارد، DW-MRI ضایعاتی را آشکار می سازد که در MRI متداول دیده نمی شود.